Lorelei - Heinrich Heine - przekład w języku śląskim.
Die Loreley
Heinrich Heine
Lorelei
Niy wjym, o co sie rozchodzi,
iże żech je tak stropiōny.
Bera starŏ mōm we gowie,
niy wyndzie mi z żŏdnyj strōny.
Luft je już chłōdny i robi sie cima,
a Ryn po leku sie kulo bez kōńca;
Szpica z tyj gōry blyszczy
w blyck wieczornego słōńca.
Nojpiykniyjszŏ ze wszyjstkich frelka,
siedzi wysoko, szykownie;
Jyj złotŏ biżuteryjŏ, blysko,
kej czeso wosy na gowie.
Czeso jy złotym grzebiyniym,
pieśniczka ku tymu śpiywo;
Moc mŏ przedziwno, potynżno
Melodyjõ sie rozlywo.
Sternika we małyj łōdce,
chytŏ to dzikim bōlym;
Niy widzi skŏlnych ryfōw,
Durś patrzi sie do gōry.
Wierzã, co łōdka, sternika,
wele potopiom i skała.
To swojim piyknym śpiywym,
Lorelei napochała.
Sławomir Fudala
Autor dwujęzyczny, piszący po polsku i śląsku. Tworzy wiersze, opowiadania i jednoaktówki. Tłumacz poezji na język śląski. Wielokrotnie nagradzany za fraszki i limeryki. Autor dwujęzycznego komiksu historycznego.
Skomentuj