Epiphanias - Johann Wolfgang von Goethe

Epiphanias

Johann Wolfgang von Goethe

Die heil'gen drei König mit ihrem Stern,
Sie essen, trinken, und bezahlen nicht gern;
Sie essen gern, sie trinken gern,
Sie essen, trinken, und bezahlen nicht gern.

Die heil'gen drei König sind kommen allhier,
Es sind ihrer drei und sind nicht ihrer vier;
Und wenn statt drei es viere war',
So war' ein heil'ger drei König mehr.

Ich erster bin der weiß und auch der schön',
Bei Tage solltet ihr mich nur erst sehn!
Doch ach, mit allen Spezerein
Werd ich sein Tag kein Mädchen mir erfrein!

Ich aber bin der braun' und bin der lang',
Bekannt bei Weibern wohl und beim Gesang.
Ich bringe Gold statt Spezerein,
Da werd ich überall willkommen sein.

Ich endlich bin der schwarz' und bin der klein'
Und kann auch wohl einmal recht lustig sein.
Ich esse gern, ich trinke gern,
Ich esse, trinke und bedank mich gern.

Die heil'gen drei König' sind wohl gesinnt,
Sie suchen die Mutter und auch das Kind;
Der Joseph fromm sitzt auch dabei,
Der Ochs und Esel liegen auf der Streu.

Wir bringen Myrrhen, wir bringen Gold,
Dem Weihrauch sind die Damen hold;
Und haben wir Wein von gutem Gewächs,
So trinken wir drei so gut als ihrer sechs.

Da wir nun hier schöne Herrn und Fraun,
Aber keine Ochsen und Esel schaun;
So sind wir nicht am rechten Ort
Und ziehn unsers Weges weiter fort.

 

Świytych Trzech Krōlōw ze gwiŏzdōm swojōm,
Niy sōm radzi płacić. Jedzōm i sie pojōm 
Majōm radzi jeś, majōm radzi pić,
Niy sōm radzi płacić;Jedzōm i chcōm pić. 

Sam ich przikludziło- Świyntych Krōlōw Trzech 
Niy nima ich cztyrech,  jejich prziszło trzech
Keby zamiast trzech jeszcze jedyn bōł,
Bōł by jeszcze jedyn, czworty świynty krōl.

Jŏ je żech piyrszy tyn  piykny i bioły,
Winniście mie  zobŏczyć  ze dniym pospołym. 
Ale niystety, z tym wōnim korzyńia
Niy bydã mioł dziouchy, ale jakość strzimia.

Jo je drugi tyn brunōtny chłop,
Znany u frelek i w śpiewaniach moc.
Złoto przinosza zamiast korzyni,
Wszyndy mie witajōm gorkõ bez wątpiyni. 

Jo trzeci czorny i mały mōm wzrost,
A czasym poradza być wesoły gość.
Jeść lubia fest, pić tyż żech rŏd,
Jym, pijã i dziynkuja za wszyjsko sofort.

Świyńci trzej krōlowie sōm we dobrych launach,
Szukajōm matki, dziecka postrzōd siana. 
Bogomyślny Józef tyż tam borok siedzi,
Wōł i yjzel leżōm wszyńdzie krōm gowiedzi.

Przynoszymy mirra, przinoszymy złoto,
Kadzidło — co baby wōniajōm z ochotōm
A kej momy wino ze dobrego krzoka,
To pijymy we trzech jak we  sześciu chłopa.

Ale kej tu widzymy tych panōw i panie,
A wōłów i ôsłów niy ma na tym sianie. 
To niy je tyn plac, co szukōmy dziś
Tōż idymy dalij, w drōga trza nōm iść.

 



Sławomir FudalaSławomir Fudala

Autor dwujęzyczny, piszący po polsku i śląsku. Tworzy wiersze, opowiadania i jednoaktówki. Tłumacz poezji na język śląski. Wielokrotnie nagradzany za fraszki i limeryki. Autor dwujęzycznego komiksu historycznego.

Skomentuj