CESTA BEZ KIERCHOF
"...Ludzie bojōm sie mie ôd wiekōw. A przeca je żech ino kōńcym, kiery robi plac nowymu zaczōntkowi. Jo je żech tajlōm tego, co niyunikniōne. Je żech ôstatniōm strōnōm we ksiōnżce, ale i przepowiedziōm nowego rozdziału.. Ludzie sami tworzōm bōl, sami budujōm strach, ale to niy jo je żech zdrzōdłym tych lynkōw. Wszyjscy sie mie lynkajōm , a przeca je żech nojbarzij lojalno ze wszyjskich. Niy ôbiecuja, iże niy przijda. Niy ôszydzōm, niy zdradzōm, niy zapōminōm. Dycki dotrzimuja słowa.
Niy je żech ani dobro, ani zło. Jo sie niy uwijōm. Niy korza. Jo ino przichodza, kej przidzie czas. Niy sōndza, niy ôbiyrōm bogatych ani biydnych, modych ani starych – traktuja wszyjskich jednako. Ludzie mianujōm mie roztomajcie: kōniec, przeznaczynie, ôstatni dych. Jo… jo ino zawiyrōm dźwiyrze. Ino sprawiōm, iże ta ôzprowka dobiygo kōńca. Moja rola niy polygo na krziwdzyniu – jo jyno przizwolōm, by to, co przemijo, ôdeszło we pokoju. Ino tyla.
To żywych sie bōj, niy mie. Ôni cyganiōm, zdradzajōm, bierōm ci to, czymu przajesz i ôdbiyrajōm nadzieja. Jo nic niy biera – jo kōńcza to, co zaczło życie. Strach ôstow tym, kerzi tu ostanom i durch majōm coś do stracynio. To żywi ôstawiajōm szramy.
Tōż kedy mie trefisz, niy szukej u mie przewiny, niy miyj strachu w ôczach. Niy musisz. To życie nauczyło cie lynku – jo przichodza, cobyś już niy musioł sie boć. Cicho, po leku, bez larma. Jo przinosza cisza. We tyj ciszy niy ma lynku. Je ino kōńcowy dych, co w kōńcu dowo wytchniynie..."
Sławomir Fudala
Autor dwujęzyczny, piszący po polsku i śląsku. Tworzy wiersze, opowiadania i jednoaktówki. Tłumacz poezji na język śląski. Wielokrotnie nagradzany za fraszki i limeryki. Autor dwujęzycznego komiksu historycznego.
Skomentuj